На главную



Замок короля
Большой толково-фразеологический словарь Михельсона (оригинальная орфография)
. A B C D È F G H I J K L M N O P Q R S T U V W Y Z   Β Γ Δ Ζ Θ Κ Λ Μ Ν Ξ Π Σ Τ Φ Χ А Б В Г Д Е Ж З И К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я € €
Τὰ δ’ἄλλα σιγῶ.Τὰ ἐλάχιστα ληπτέον τῶν κακῶν.
Τὰ ἐν ποσὶν οὐκ οἶδεν.Τὰ ἔξω ὀφθαλμῶν, ἔξω φρενῶν…
Τὰ κατὰ πρόσωπα δυσχεραίνουσι καὶ κύνες.Τὰ μεγάλα μεγάλα καὶ πάσχει κακά.
Τὰ μὴ φαινόμενα πρόσωπα ταχέως εἰς λήθην ἔρχονται.Τὰ νεῦρα του πολέμου.
Τὰ πάνυ ληπηρὰ δυσκεραίνουσι καὶ οἱ κύνες.Τὰ σῦκα σῦκα, τὴν σκάφην δὲ σκάφην ὀνομάζων.
Τὰ τῶν φίλων κοινά.Τέτλαθι δὴ κραδίη.
Τῇ δε μίᾳ τῶν σαββάτων.Τὴν Αὐγέου βουστασίαν ἀνακαθήσασθαι.
Τὴν αὐτοῦ σκιὰν φοβεῖσθαι.Τὴν δ’ ἥνης’, ἢ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν.
Τὴν ἑαυτοῦ σκιὰν δεδοίκειν.Τὴν Χάρυβδιν ἐκφυγὼν τῇ Σκύλλῃ περιέπεσον.
Τῆς αὐτῆς κεραμείας.Τῆς παιδείας τὰς μὲν ῥίζας εἶναι πικράς, γλυκεῖς δὲ τοὺς καρπούς.
Τῆς ῥινὸς ἔλκειν.Τι ἐστίν ἀλήθεια.
Τὶ μάλιστα ἵππον πιαίνει, ὁποῦ δεσπότου ὀφθαλμός.Τί τυφλῷ καὶ κατόπτρῳ;…
Τίς ἀλκὴ τὸν θανόντ’ ἐπικτανεῖν.Τίς ἂν δίκην κρίνειεν, ἢγνοίη λόγον…
Τίς γλαῦκ’ Ἀθήναζ’ ἤγαγε.Τὶς δ’ οὐχι ἐστι θνητῶν.
Τίς ἐστιν ὄρνις οὑτοσί.Τὸ ἀδικεῖν κάκιον τοῦ ἀδικεῖσθαι.
Τὸ αἷμα ὕδωρ οὐ γένεται.Τὸ γαμεῖν, ἐάν τις τὴν ἀλήθειαν σκοπῇ…
Τὸ γὰρ σπάνιον... τίμιον.Τὸ δυσσεβὲς γὰρ ἔργον μετὰ μὲν πλείονα τίκτει, σφετέρᾳ δ’εἰκότᾳ γέννᾳ.
Τὸ ἐν τῇ καρδία τοῦ νήφοντος, ἐπὶ τῆς γλώττης ἐστὶ τοῦ μεθύοντος.Τὸ καλὸν ἀρνὶν δύο μάνας βιζάνη.
Τὸ καλὸν ὀψιτέλεστον γίνεται.Τὸ κέρδος ἄνδρα ἐξυπνίζει.
Τὸ κοῖλον του ποδὸς δείξαι.Τὸ νικᾶν αὐτὸν ἑαυτὸν πασῶν νικῶν πρώτη καὶ ἀρίστη.
Τό πρᾶγμά σου ασφάλιζε καὶ τὸν γείτονά σου κλέπτην μὴν τὰν κάμης.Τὸ τῶν πολλῶν εἶς εἶναι.
Τὸ φέρον ἐκ θεοῦ καλῶς φέρειν χρὴ.Τὸδ’ ἐστὶν εὐνοεῖν τὸ τύπτειν.
Τοῖς διὰ τῆς δόξης βαδίζουσιν ἀκολουθεῖ φθόνος.Τὸν γάρ οὐκ ὅντα ἂπας εἴωθεν ἐπαινεῖν.
Τὸν δ’ἀγαθὸν τολμᾶν χρῇ.Τὸν ἕτερον πόδα ἐν τῷ πορθμείῳ ἔχειν.
Τὸν ἥττω λόγον κρείττω ποιεῖν.Τὸν κύνα ποίησον συντεκνον καὶ τὸ ῥαβδίον σου βάσταζε.
Τὸν λύκον οἱ πόδες αὐτοῦ τρέφουσιν.Τὸν μέσον δάκτυλον ἐκτείνας, οὗτος ὑμῖν ἔφη ἐσὶν ὁ ’Αθηναίων δημαγωγός.
Τὸν ξύοντα ἀντιξύειν.Τὸν τεθνηκότα μὴ κακολογεῖν.
Τόπων μεταβολαὶ οὔτε φρόνησυν διδάσκουσιν, οὔτε ἀφροσυνην ἀφαιροῦνται.Τότε μοι χάνοι ἐρεῖα χθών.
Τοῦ καὶ ἀπὸ γλώσσης μέλιτος γλυκίων ῥέεν αὐδή.Τοῦτο δῂ τό τοῦ λόγου χανεῖν μοι τήν γήν εὐχόμην.
Τράγον ἀμέλγειν.Τραχεῖαν ὀργὴν, ὡς ἀμήχανον κακόν.
Τροχός τὰ ἀνθρώπινα.Τυφλὸν δὲ καὶ δύστηνον ἀνθρώποις τύχη.
Τυφλὸς... ὁ Ἔρως.Τυφλότερος ἀσπάλακος.
Τυφλῶ διανεύεις.Τύχην ἔχεις, κάθευδε, μὴ λίαν πόνει.
Τῷ ἀργυίω ὑποτάσσεται πάντα.Τῷ ἀρίστῳ.
Τῶν δύο μαχομένων ὁ τρίτος πρῶτος.Τό τέχνιον πᾶσα γαῖα τρέφει.