На главную



Замок короля
Большой толково-фразеологический словарь Михельсона (оригинальная орфография)
. A B C D È F G H I J K L M N O P Q R S T U V W Y Z   Β Γ Δ Ζ Θ Κ Λ Μ Ν Ξ Π Σ Τ Φ Χ А Б В Г Д Е Ж З И К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я € €
Ἁ δέ χεὶρ τὰν χεῖρα κνίζει, δός τι καὶ λάβας τι.Ἃ πάσχοντες ὑφ’ ἑτέρων ὁργίζεσθε ταῦτα τοῖς ἄλλοις μὴ ποιεῖτε.
Ἀββᾶ, τί κτίζεις ἄλλου ἀββᾶ κελλία;…Ἀγαθῇ τύχῃ.
Ἅγια ἀγίων.Ἀδελφὸς ἀδελφοῦ βοηθός…
Ἀεὶ κολοιὸς παρὰ κολοιόν.Ἀεὶ τὰ πέρυσι βέλτιον.
Ἀεὶ φέρει τι Λιβύη καινόν.Ἀεργοῖς αἰὲν ἑορτὰ.
Ἀετὸν ἵπτασθαι διδάσκεις.Ἀετὸς ἐν νεφέλαις.
Ἀετὸς μυίας οὐ θηρεύει.Ἀθανάτων ἔδος.
Αἱ ἀκρότητες ἰσότητες.Αἱ δεύτεραι πως φροντίδες σοφώτεραι.
Αἱ Ἰβύκου γέρανοι.Αἴγε θεοί γ’ εὐέκωσι.
Αἴδηςεἴσοδον μὲν ἔχει, ἔξοδον δὲ οὐκ ἔχει.Αἰδὼς δ’ οὐκ ἀγαθὴ κεχρημένῳ ἀνδρὶ κομίζει.
Αἰθίοπα σμῆχεις.Αἵματι κλαίειν.
Ἄκουε πολλὰ, λάλει ὀλίγα.Ἀκροάσομαι τοῦ τε κατηγόρου καὶ τοῦ ἀπολογουμένου ὁμοίως ἀμφοῖν.
Ἅλα καὶ κύαμον.Αλεται ὸφϑαλμός μευ ό δεξίος.
Ἀλλὰ τὰ μὲν προβέβηκεν, ἀμήχανόν ἐστι γένεσθαι Ἀργά.Ἄλλην μὲν ἐξηντλοῦμεν ἡ δ’ἐπεὶ ρέει.
Ἄλλοτε μητρυιὴ πέλει ἡμέρα, ἄλλοτε μήτηρ.Ἄλλοτε μητρυιὴ πέλει ἡμέρη, ἄλλοτε μήτηρ.
Ἀλλότριον ἄλγος ὄνειρος.Ἀλλότριον ἀμᾶς θέρος.
Ἀλλότριον ἀμῶν θέρος.Ἀλλότριον κάματον σφετέρην ἐς γαστέρ’ ἀμῶνται.
Ἄλλων ἰατρὸς ἔλκεσι βρύων.Ἀλλ’ ἀπ’ ἐχθρῶν δῆτα πολλὰ μανθάνουσιν οἱ σοφοί.
Ἀλλ’ ὄνος λύρας ἀκούεις κινῶν τὰ ὦτα.Ἀλλ’ οὐ Ζεὺς ἄνδρεσσι νοήματα πάντα τελευτᾷ.
Ἀλλ’ οὐδεὶς οἶδεν ὅπου με θλίβει ποῦς.Ἀλλ’ οὐχ ὅλον, ὥς φάσιν, ἕλκος.
Ἁλῶν μέδιμνον ἀποφαγών.Ἀλωπεκίζειν πρὸς ἕτεραν ἀλώπεκα.
Ἀλώπηξ διαφυγοῦσα πάγας, αὖθις οὐχ ἁλίσκεται.Ἅμα δίδου καὶ λαμβάνε.
Ἅμα ἔπος, ἅμα ἔργον.Ἅμα καὶ τὸ χρήσιμον καὶ τὸ τερπνὸν ἐκ τῆς ἱστορίας λαβεῖν.
Ἁμαρτεῖν εἰκὸς ἀνθρώπους.Ἀμφότεροι κλῶπες καὶ ὁ δεξάμενος καὶ ὁ κλέψας.
Ἄν ἔχῃς τύχην, τί τρέχεις, καὶ οὐκ ἔχῃς, τί τρέχεις.Ἂν σπεύδης καθίσον.
Ἄν τε φάγῃς ἄν τε μὴ φάγῃς, ἀχουσε κἂν γοῦν φάγε.Ἀν τε φάγῃς, ἀν τε μὴ φάγῃς, ἀκούσεις κἂν γοῦν φάγε.
Ἀναγκαῖον κακόν.Ἀνάγκῃ οὐδὲ θεοὶ μάχονται.
Ἀνδράσι πυγμαίοισι φόνον καὶ Κῆρα φέρουσαι.Ἀνδρὸς δ’οἶνος ἔδειξε νοον.
Ἀνδρὸς χαρακτὴρ ἐκ λόγου γνωρίζεται.Ἀνέμους γεοργεῖν.
Ἀνέμῳ διαλέγῃ.Ἀνεῤῥίφθω ὁ κύβος.
Ἀνέχου καὶ ἀπέχου.Ἀνὴρ ἐγὼ καὶ πάντα μοι τ’ἀνδρός μέλει.
Ἀνὴρ ὁ φεύγων καὶ πάλιν μαχήσεται.Ἄνθρωπος ζῶον ἄπτερον.
Ἄνθρωπος φύσει ζῶον πολιτικόν.Ἄνθρωπος ὤν τοῦτ’ ἴσθι καὶ μέμνης’ ἀεί.
Ἀνιαρὸν ὃν τὸ κτῆμ’, ἀναγκαῖον δ’ὅμως.Ἀνίπτοις ποσὶν ἀναβαίνειν ἐπὶ τό στέγος.
Ἀνίπτοις χέρσιν.Ἀντὶ δὲ πληγῆς φονίας φονίαν…
Ἀπαιδευσία μετ’ ἐξουσίας τίκτει ἄνοιαν.Ἀπελθόντων τῶν ὀμμάιων τὰ τὴς μνήμης ἄξια ἐκ τοῦ νοῦ ῥάδιως ἐκφεύγει.
Ἄπληστος πίθος.Ἀπὸ κακοῦ δανειστοῦ, κ’ὰν σακκίον ἀχύρου.
Ἀπὸ λεπτῆς κρόκης ὁ πᾶς οὗτος πλοῦτος ἀπήρηται.Ἀπὸ λεπτοῦ φασὶ μίτου τὸ ζῆν ἠρτῆσθαι.
Ἀπὸ τὸν ὄρθρον ἔφευγεν καὶ ἔμπροσθέν μου λοιτουργίαν εὗρον.Ἀπὸ τῶν ἁπαλῶν ὅνυχων.
Ἀποκρύπτεις, καὶ ὑπὸ κόλπου φυλάττεις.Ἄριστον μὲν ὕδωρ.
Ἀρκαίστερος Κόδρου.Ἀρκεῖ ἐν μεγάλοις καὶ τὸ θέλημα μόνον.
Ἄρχε πρῶτον μαθὼν ἄρχεσθαι.Ἀρχὴ γὰρ λέγεται μὲν ἥμισυ παντὸς ἐν ταῖς παροιμίαις ἔργον.
Ἀρχὴ δήπου παντὸς ἔργου χαλεπώτερόν ἐστι.Ἀρχῆς καλῆς κάλλιστον εἶναι καὶ τέλος.
Ἄσβεστον γέλω.Ἄσβεστος γέλως.
Ἀστραπὴ ἐκ πυέλου.Αὑτὴ φράσει σιγῶσα.
Αὐτὸ δὲ σιγᾶν ὁμολογοῦντός ἐστί σου.Αὐτὸ δείξει τὸ ἔργον.
Αὐτοληκόθους καὶ τραπεζέας.Αὐτὸς ἔφα.
Αὐτός τι νῦν δρῶν, εἶτα τοὺς θεοὺς κάλει.Ἀφ ἑνὸς ξύλου καὶ σταῦρος καὶ πτύον.
Ἀφ’ ἵππων ἐπ’ ὄνους.Ἀφ’ ὑψήλου μου καταγεῖας.
Ἀχέρων.