На главную



Замок короля
Большой толково-фразеологический словарь Михельсона (оригинальная орфография)
. A B C D È F G H I J K L M N O P Q R S T U V W Y Z   Β Γ Δ Ζ Θ Κ Λ Μ Ν Ξ Π Σ Τ Φ Χ А Б В Г Д Е Ж З И К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я € €
Ὁ αὐτὸς ἔλεγεν, ὅτι τὸ πᾶσιν ἠρέσάι δυσχερέστατόν ἐστιν.Ὁ βίος βραχὺς, ἡ δὲ τέχνη μακρή.
Ὅ γὰρ βούλεται, τοῦθ’ ἔκαστος καὶ οἴεται.Ὁ γέρων δὶς παῖς γίγνοιτ’ἄν.
Ὁ δύο πτῶκας διώκων οὐδέτερον καταλαμβάνει.Ὁ δ’οὐ θέλων τε καὶ θέλων.
Ὁ κόσμος ἐποντίζετο καὶ ἡ ἑμὴ γυνὴ ἐστολίζετο.Ὁ λύκος τὴν τρίχα, οὐ τὴν γνώμην ἀλάττει.
Ὁ μὴ δαρεὶς ἄνθρωπος οὐ παιδεύεται.Ὁ μὴ πεπλευκὼς οὐδὲν ἑώρακεν κακόν.
Ὁ νεβρὸς τὸν λέοντα.Ὁ πλεῖον δυνάμενος τὸν ἀσθενέστερον κατισχύει.
Ὁ πτύων εἰς τὸν οὐρανὸν τὰ γένεια τοῦ πτύει.Ὁ τὴν ἡμέραν διδοὺς καὶ τὰ εἰς ἡμέραν σοι δώσει.
Ὁ τῶν Δαναίδων πίθος.Ὁ ὕπνος θανάτου ἀδελφός.
Ὁ φάγεσθαι μέλλεις τὶ τοῦτο, παρατρώγεις.Ὁ φεύγων μύλον, ἄλφιτα φεύγει.
Ὃ φρονεῖ τις ὕστερον, πόσον ἂν ᾖν, εἰ πρότερον τοῦτο ἐφρόνει.Οἱ ὑγιαίνοντες ἐν ἰατρείῳ οὐ παραγίγνονται.
Οἵ — ἐξηπάτων καὶ αὐτοὶ ἠπατὴμενοι.Οἵ... ἐξηπάτων καὶ αὐτοὶ ἠπατημένοι.
Οἴει γὰρ ἀεὶ Διονύσια ἑορτάσειν.Οἰκ ὠνοῦμαι μύρων δραχμῶν μεταμελίαν.
Οικοι μὲν λέοντες, ἐν μάχῃ δ’ἀλώπεκες.Οἶνος ἦν ἀληθής.
Οἰνος, ὦ φίλε παῖ, καὶ ἀλάθεα.Οἶνος... ἀνθρώποις δίοπτρον.
Οἴνου δὲ μηκέτ’ ὄντος, οὐκ ἔστι Κύπρις.Οἴνω τὸν οἶνον καὶ κραιπάλῃ τὴν κραιπάλην ἐξαιρεῖν.
Οἱος ὁ βίος τοιοῦτος καὶ ὁ λόγος.Ὄλον τὸν βοῦν ἔφαγε, κατὰ δὲ τὴν κέρκον ἀπηγόρευσε.
Ὄμμα γὰρ δόμων νομίζω δεσπότου παρουσίαν.Ὅμοιον ὁμοίῳ καὶ ἴσον ἴσῳ.
Ὅμοιον ὁμοίῳ φίλον.Ὁμοιότης φιλότητος μήτηρ.
Ὃν οἱ θεοὶ φιλοῦσιν ἀποθνήσκει νέος.Ὄνος λύρας ἔκουε καὶ σαλπύγγος ὕς.
Ὄνος λύρας.Ὄνος τίς ὦτα κινῶν.
Ὄνου χρείαν τραχύτης ὄδοῦ, καὶ φίλον εὔνουν αἱ συμφοραὶ διακρίνουσιν.Ὄνῳ τίς ἔλεγε μῦθον, ὅ δε τὰ ὦτα ἔκινει…
Ὀξώδους ᾂν ἐρᾷς μελιτῶδές σοι φαίνεται.Ὅπερ ἒδει δεῖξαι.
Ὅπερ ἡμεῖς εἴχομεν μυστήριον, τοῦτο ἡ γειτονία ᾤδην.Ὄπισθεν κεφαλῆς ὄμματ’ ἔχει.
Ὁπόσα φάρμακα οὐκ ἰῆται, σίδηρος ἰῆται, ὅσα σίδηρος οὐκ ἰῆται, πῦρ ἰῆται.Ὅπου γὰρ ἡ λεοντῆ μὴ ἐιρικνεῖ ται, προσραπτέον ἐκεῖ τὴν ἀλωπεκῆν.
Ὄπου πολλοὶ πετεινοί ἐχεὶ ἡμέρα οὐ γένεται.Ὃπου τὶς ἄλγει κεῖσε καὶ τὸν νοῦν ἔχει.
Ὅπου τις ἀλγεῖ, κεῖθι καὶ τὴν χεῖρ’ ἔχει.Ὄπου φιλεῖς, μὴ δάνειζε.
Ὁπποῖον κ’εἴπησθα ἔπος, τοτόν κ’ἐπακούσαις.Ὀπταὶ κίχλαι μετ’ ἀμητίσκων εἰς τὴν φάρυγ’ εἰςεπέτοντο.
Ὅρα τέλος μακροῦ βίου.Ὀργὴ φιλούντων ὀλίγον ἰσχύει χρόνον.
Ὅρκος Ἀφροδίσιος.Ὅρκους δ’ ἐγὠ γυναικὸς εἰς ὕδωρ γράφω.
Ὅρκους ἐγὼ γυναικὸς εἰς ὕδωρ γράφω.Ὀρνίθων γάλα.
Ὃς δὲ γυναικὶ πέποιθε, πέποιθ’ ὅγε φιλήτορσι.Ὃς κλέπτει τὸ ὠόν, κλέψει δὴ καὶ τὴν ὄρνιν.
Ὅς οὐκ ἀκούει τῶν γονέων, ἀκούει τῶν ὀρνέων.Ὅς πορεύεται βράδιον, πορεύεται τάχιον.
Ὅσον ἐξέπεσε τὀ ὐννίν πάλιν βελόνη σώζει.Ὄστι ἔτ’ ἦς καὶ δέρμα.
Ὄστις ἀνθρώπου φύσιν…Ὀστὶς δ’ ἀνάγκῃ συγκεχώρηκεν καλῶς.
Ὅσῳ ταράττεις τήν κόπρον, τοσούτῳ μάλλον ὄξει.Ὃταν ὁ θεὸς τὸ γέννημα ὁ διάβολος τὸ σάκκιον.
Ὅταν σπεύδη τις αὐτός, ῶ θεὸς συνάπτεται.Ὅτε μὲν ἠύλουν, οὐκ ὠρχεῖσθε.
Οὐ γὰρ ἂν τυφλὸν ἡγεμόνα τοῦ χοροῦ ἐϰτήσατο.Οὐ δέομαι φὶλου συμμεθισταμένου καὶ συνεπινεύοντος, ἡ γὰρ σκία ταῦτα ποιεῖ μᾶλλον.
Οὐ κάτοισθ’, ὅθ’ οὕνεκα ξυνηγορεῖς σιγῶσα τῷ κατηγόρῳ;…Οὐ λέγειν δεινός, ἀλλὰ σιγᾶν ἀδύνατος.
Οὐ μάντις ἐιμἰ τ’ ἀφανῆ γνῶσαι σαφῶς.Οὐ πῦρ, οὐ σίδηρος οὐδὲ χαλκὸς εἴργει μή φοιτᾶν ἐπὶ δείπνον.
Οὔ πως ἅμα πάντα θεοὶ δόσαν ἀνθρώποισιν.Οὐ τὰ χρήματα φίλοι, ἀλλ’ δὲ φίλοι χρήματα εἰσίν.
Οὐδὲ ὀβολόν ἔχει πρίασθαι βρόχον.Οὐδὲ ὄναρ ἄν ποτε παθεῖν.
Οὐδεὶς δ’ἀνθρώπων αὐτὸς ἅπαντα σοφός.Οὐδεὶς ἔπτυσεν εἰς τὸν οὐρανόν, ὡς μὴ τὸ πτύσμα πρὸς τὸ αὐτοῦ καταπεσεῖν πρόσωπον.
Οὐδὲν ἀνύσεις τυφλῶ διανεύων καὶ κωφῷ ψιθυρίζων.Οὐδὲν γὰρ ἐκ τοῦ μηδενὸς ἔρχεται.
Οὐδὲν γίγνεται ἐκ τοῦ μὴ ὄντος.Οὐδὲν ἐν ἀνθρώποισι πατρὸς καὶ μητρὸς ἄμεινον ἔπλετο.
Οὐδὲν θᾶσσον ξηραίνεται δακρίου.Οὐδὲν ἱερόν.
Οὐδεν οὕτω πιαίνει τόν ἵππον, ὡς βασιλέως ὀφθαλμός.Οὐδ’ ἂν τρὶ’ εἰπεῖν, ῥήμαθ’ οἶος τ’ ᾗν.
Οὐδ’ ἀπομύξασθαι σύνοιδεν.Οὐδ’ ὅσον ἀηδόνες ὑπνοῦσιν.
Οὐδ’ ὅσον ἀηδόνες ὑπνώουσεν.Οὐδ’ ὅσον κνήσασθαι τὸ οὖς σχωλὴν ἄγω.
Οὐκ ἀγαθὸν πολυκοιρανίη εἷς κοίρανος ἔστω, εἷς βασιλεύς.Οὐκ ἀεὶ ἀνθεστήρια.
Οὐκ ἐστὶν βίον εὑρεῖν ἄλυπον ἐν οὐδενί.Οὐκ ἔστιν εὗ ἄρξαι μὴ ἀρχθέντα.
Οὐκ ἔστιν ὅστις πάντ’ ἀνὴρ εὐδαιμονεῖ.Οὐκ ἔτι γὰρ δύναται τετυγμένον εἶναι ἄτυχτον.
Οὐκ ἔχω πῶς ἐπαινέσω, ψέγειν δ’οὐ βούλομαι.Οὔλυμπος.
Οὔπω πᾶν ἐίρητο ἔπος, ὅτι ἂρ ἤλυθον αὐτοί.Οὔτε γὰρ πτηνὸς... ῥᾁδιόν ἐστιν καταςχεῖν, οὔτε λόγον προέμενον κρατῆσαι δυνατόν.
Οὔτε ἴππῳ χωρὶς χαλινοῦ οὔτε πλούτω χωρὶς λογισμοῦ δυνατὸν ἀσφαλῶς χρήσασθαι.Οὕτω σέ ἀγαπῶ, ὡς ὁ νύων τὸ κρόμμυον.
Οὐχ ἡ πόλις σου το γένος εὐγενὲς ποιεῖ…Οὐχ ὁ τόπος τὸν ἄνδρα, ἀλλ’ ὁ ἀνὴρ αὐτὸν ἔντιμον ποιεῖ.
Ὄφιν ὑπὸ κόλπου θερμαίνειν.Ὀψὲ θεῶν ἀλέουσι μύλοι, ἀλέουσι δὲ λεπτά.